اصحاب و شاگردان

اصحاب و راویان امام عسکری داوود بن قاسم

معروف به ابوهاشم جعفر از بزرگان اسلام و پرچمداران توحید بود. در اینجا به اختصار به جلوههای پرعظمت زندگی ایشان اشاره میکنیم. دودمان تابناک: نسب شریف او به شهید جاودانه اسلام جعفر طیار برادر بزرگوار علی بن ابیطالب، مولای متقیان منتهی میشود. او فرزند قاسم بن اسحاق بن عبدالله بن جعفر بن ابیطالب است. [۳۰۰] در عالم انساب، نسبی از این شریفتر یافت نمیشود. محبت به اهل بیت: ابوهاشم از دلباختگان امامان اطهار بود. امام رضا، جواد، هادی و حسن عسکری – علیهمالسلام – را درک کرد و در مدح آنان اشعاری زیبا سرود. شعر زیر را هنگام بیماری امام حسن عسکری – علیهالسلام – سروده است: [ صفحه ۱۵۳] «زمین گرد سرم چرخید، قلبم فشرده و سنگین شد و گرمای سوزان تب، تنم را فرا گرفت آن هنگام که گفتند امام بیمار و ناتوان است. گفتم: همهی جان، هستیم فدایت باد که با بیماریت اسلام ناتوان شد و ستارگان آسمان پایین آمدند». «شگفتا! که تو ریشهی درد را خشکاندهای، چگونه دچار درد و رنج میشوی تو طبیب دردهای دین و دنیای مسلمانان و زنده کننده مردگان و زندگان هستی» [۳۰۱] . جایگاه او نزد ائمه: امامان معاصر ابوهاشم او را بسیار احترام میگذاشتند و از او تقدیر به عمل میآوردند. امام هادی – علیهالسلام – دربارهی او فرمود: «ای ابوهاشم! شکر کدامیک از نعمتهای خداوند را میخواهی بجا آوری؟ ابوهاشم میگوید: خاموش ماندم و نمیدانستم چه بگویم. خود حضرت آغاز به سخن کرده گفت: خداوند به تو نعمت ایمان عطا کرد و تنت را بر دوزخ حرام نمود، سلامتی به تو داد تا او را پرستش و اطاعت کنی و تو را صفت قناعت بخشید تا از رو زدن بینیاز باشی» [۳۰۲] . موقعیت اجتماعی: ابوهاشم جعفری مورد احترام جمیع طبقات مردم بود. تذکره نویسان دربارهی او گفتهاند: از موقعیت ممتازی نزد سلطان برخوردار بود و از زاهدان ناسک و ورع، عالم و عامل به شمار میرفت. در عصر او نسب او از [ صفحه ۱۵۴] همه افراد خاندان ابیطالب شریفتر بود [۳۰۳] کسی که چنین صفاتی داشته باشد شایسته احترام و تجلیل است. دلیری و بیباکی: ابوهاشم، مردی دلاور و پردل بود که از گفتن حقایق حتی در سختترین شرایط باکی نداشت. مورخان نقل میکنند هنگامی که سر بریدهی انقلابی بزرگ «یحیی» را نزد قاتل او محمد بن عبدالله بن طاهر آوردند و گروهی به تبریک گویی پرداختند، ابوهاشم جعفری نیز وارد شد و گفت: «ای امیر! به تهنیت گویی امری نزدت آمدهام که اگر پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – زنده بود او را تسلیت میگفتند!». همگان خاموش شدند و کسی پاسخ نداد. و او در حالی که خارج میشد گفت: «ای فرزندان طاهر! گوشت یحیی را بخورید که گلوگیر (وبایی) است و بدانید که پارهی تن پیامبر ناگوارتان است. خون به ناحق ریختهای که خداوند خواهان آن است هرگز هدر نخواهد رفت و انتقام آن گرفته خواهد شد» [۳۰۴] . درگذشت: ابوهاشم در جمادی الاولی سال ۲۶۱ ه یک سال پس از وفات امام حسن عسکری – علیهالسلام – به جوار رحمت حق شتافت. [۳۰۵] .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *