امامت و رهبری، حاکمان زمان

وضعیت اقتصادی مردم زمان امام عسکری

در حالی که درآمد سالانهی دولت را برخی مورخان پانصد میلیون درهم تخمین زدهاند، عموم مردم در فقر و فاقه به سر میبردند. به گونهای که از کمترین امکانات زندگی برخوردار نبودند؛ بلکه حاصل دسترنج و تلاش آنها به جیب حکام سرازیر میشد تا آنها با انباشتن این اندوختهها به عیاشی و شهوترانی بپردازند. گسترش و فزونی روزمرهی فقر را بهتر است از زبان شعرا بشنویم. در کتاب حیاه الامام العسکری (ع) به نقل از المحاسن و المساوی آمده است که شاعری به پردههای کعبه چنگ زده و چنین میگوید: یا رب انی سائل کما تری مشتمل شمیلتی کما تری و شیختی جالسه کما تری و البطن منی جامع کما تری فما تری یا ربنا فیما تری [۱۵۳] . «خدایا چنانکه میبینی تنگدستم و همان گونه که میبینی تنها دو پیراهن تنم را پوشانده است؛ همسر پیرم را میبینی که از پا افتاده است و شکم گرسنهام را میبینی؛ خدایا در آنچه میبینی چه میگویی؟» باز فقر و تنگدستی چنان به یک شاعر فشار آورده است که با شعر، خدایش را مورد انتقاد و سرزنش قرار داده است؛ گویا که سبب فقرش آفریدگار روزی ده است. اصمعی میگوید این شاعر را دیدم که به پردههای کعبه چنگ زده، میگوید: [ صفحه ۹۹] ایا رب الناس و المن و الهدی اما لی فی هذا الانام قسیم اما تستحی منی و قد قمت عاریا اناجیک یا ربی و انت کریم اترزق ابناء العلوج و قد عصوا و تترک قرما من قروم تمیم [۱۵۴] . ای پروردگار انسانها و ای خدای نعمت و هدایت، آیا در میان مردمان برایم بهره و نصیبی نیست. ای پروردگار من، آیا از من شرم نداری که با برهنگیم تو را مناجات میکنم، در حالی که تو کریم و بخشندهای. آیا به بیسر و پاها که تو را عصیان کردهاند روزی میدهی، لکن سروری از سروران تمیم را ترک میکنی و به حال خود وا میگذاری.
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *