القاب و کنیه ها

القاب امام عسکری عسکری

این لقب از القابی است که میان دوستداران حضرتش مشهور گشته است. تا جایی که بسیاری از علمای اهل رجال او را با چنین لقبی معرفی میکنند و در لوح محفوظی که به امانت به ائمه علیهمالسلام سپرده شده، ایشان به لقب عسکری ملقب شدند، [۲۶] و وجه این لقب برای همروزگاران حضرت آشکار است؛ چرا که آن امام بزرگوار در شهر سامرا در محاصرهی نظامی کامل به سر میبردند. او در میان نظامیانی محصور شده بود که همواره او را زیر نظر داشتند تا بر خلاف مصلحت نظام حاکم دست به کار نشود و هر گاه بایسته میدانستند ایشان را به زندان میافکندند یا او را از محبس آزاد میکردند. میتوان گفت که شیوع این لقب در میان علویان و محبان حضرتش، بیانگر مظلومیت حضرت است. چرا که از میان القاب چند، آن چنان به این لقب تمسک جستهاند که حتی این لقب را در بسیاری از اوقات به جای اسم شریف حضرت به کار میبردند. باید متذکر شویم که در کتابهای روایی و رجالی، القاب دیگری برای حضرتش ذکر گردیده است مثل میمون، نقی، عالم و ولی الله و برخی از القاب دیگر که به جهت ایجاز از بیان آنها خودداری کردیم. اما القابی نظیر تقی، خالص، سخی، شافی، شفیع، مرتضی، مضیء، موفی، مهتدی و مستودع که در کتابهای تاریخی آمده است، در زبان روایی ذکری از آنها به میان نیامده است. باید دانست که مراد ما از بیان این مطلب، نفی چنین صفات حسنهای از حضرتش نیست؛ چرا که یقینا ائمه و انبیا علیهمالسلام مصداق روشن و اکمل این صفات هستند. بلکه نظرمان از طرح این مطلب، آن است که چنین صفاتی در روایات ذکر نشده است. اما اگر بخواهیم انبیا و اوصیا را ملقب به القاب و اوصافی گردانیم مسلما آنها شایستهی همهی صفات حسنه هستند که در پهنهی تصورمان میگنجد. باید گفت اختصاص دادن برخی از القاب به یک امام از باب حصر آن صفات در یک امام نیست به گونهای که امامی دیگر شایستهی آن نباشد؛ بلکه با توجه به کتابهای روایی و رجالی آنها به چنین صفاتی دست یافتهاند و به ذکر آن همت ورزیدهاند. [ صفحه ۱۹]
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *