سیره عملی و رفتاری

تبلیغ امام عسکری حتی در زندان (هدایت دو زندانبان)

روایت کردهاند که؛ بنی عباس داخل شدند بر صالح بن وصیف، زمانی که صالح امام حسن عسکری علیه السلام را در زندان حبس کرده بود و به او گفتند: تنگ بگیر (سختگیری کن) بر امام علیه السلام و وُسعت مده بر او (او را راحت نگذار).
صالح گفت: من چه کار کنم با او؛ چرا که من ایشان را به دست دو نفری که از بدترین اشخاص میباشند، سپردم؛ امّا هر دو نفر اهل نماز و روزه شدهاند و در عبادت به مقامی عظیم رسیدهاند، پس امر کرد آن دو نفر را آوردند، آن دو نفر را عِتاب (برخورد بدی) کرد و گفت: وای بر شما! شأن شما با این شخص چیست؟ آنها گفتند: چه بگوییم در حق مردی که روزها را روزه میگیرد و شبها را تا به صبح به عبادت مشغول است و تکلّم نمیکند با کسی و به غیر از عبادت به چیز دیگری مشغول نمیشود، و هر وقت او بر ما نگاه میکند، بدن ما میلرزد و چنان میشویم که گویا مالک نفس خود نیستیم و نمیتوانیم خودمان را نگه داریم. آل عباس چون این حرفها را شنیدند، از نزد صالح بن وصیف در کمال ذلّت به بدترین حالی برگشتند.(۵۸)
برگرفته از کتاب سیری در زندگانی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته: محمد حسین زارعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *