نقش اجتماعی

روزگار امام عسکری

در دوران پر اختناقترین عصرهای تاریخ اسلام، در یک عصر وحشت و تاریکی، در روزگار حکومت ارعاب و ترور خلفای عباسی، یازدهمین ستارهی درخشان آسمان ولایت در شهر تاریخی و معنوی مدینه در خانهی امام هادی (ع) دهمین پیشوای اسلام پا به عرصهی جهان نهاد. [ صفحه ۲۵] دوران حکومت بنیالعباس یکی از تاریکترین و پر اضطرابترین دورانهای تاریخ اسلام به شمار میرود گر چه روی جبر زمان عدهای از خلفای عباسی تظاهر به علم و ترویج دانش و دانشمندان مینمودند ولی از نظر حکومت و اداری، اساس کار آنان بر پایهی ظلم و بیدادگری و خونریزی و هتک حرمت مسلمانان نهاده شده بود، به حدی که اعمال آنها کاملا با اعمال بنیامیه قابل مقایسه بود چون بزرگترین افتخار و مباهات آنان در خونریزی و کشتار بیرحمانهی مردم خلاصه میگردید… یکی از مورخین اسلام در این باره میگوید: «بنیالعباس در اثر کشتارهای فجیع و بیرحمانهای که در سوریه و فلسطین و عراق مرتکب شدند بر مرکب «خلافت» سوار شدند و در عصر حکومت آنان همیشه قتل و کشتار و خونریزی ادامه داشت ولی نه با یاغیان و دشمنان خارجی بلکه با مردم بیپناه و بیچاره، همان [ صفحه ۲۶] افرادی که مالیات حکومت را میپرداختند و هنگام جهاد به زیر پرچم دولت عباسی فراخوانده میشدند…» او در پایان سخن خود میافزاید: «روا نیست پنجاه صفحه از تاریخ به نام ستمگران و دژخیمان عباسی، اختصاص داده شود بلکه دوران حکومت آنان را میتوان در چند جملهی زیر خلاصه نمود: جنگیدند، خوردند، غارت کردند و بردند و سخن کوتاهتر آنکه: آنان در اثر طغیان، عرض و ناموس و خون و مال دیگران را بر خویشتن مباح و حلال دانستند» [۱۴] .
برگرفته از کتاب زندگانی امام حسن عسکری علیهالسلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *