سیره عملی و رفتاری

نقش امام عسکری در حفظ علویان و حمایت از آنها

اشاره
برای پژوهشگران و اهل جستوجو و تحقیق، روشن است که حکومت عباسیان، دوران بسیار دشوار و مهلکی برای علویان بود؛ چرا که یگانه قانون حاکم بر دولتهای عباسی، قانون زر و زور و تزویر بود. آنها در این دوران خفقان و ظلمانی، هر ندای حق طلبی را در گلو خفه میکردند. هر چه از عمر دولت عباسی بیشتر میگذشت آنها بر جور و ستم خویش بر علویان میافزودند؛ چرا که با اخبار بسیار برای آنها مسلم شده بود که در آیندهی نه چندان دور فرزندی از نسل حسین بن علی علیهالسلام پا به عرصهی وجود خواهد نهاد و کاخهای ظلم و ستم را ویران خواهد کرد. این مسئله و مسائل سیاسی دیگر سبب شده بود که آنها شیعیان و علویان را در تنگنای ویژهی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی قرار دهند و به هر بهانهای آنها را دستگیر و روانهی حبس و زندان کنند. در این شرایط بس حساس و خطرناک، یگانه یاور صمیمی و واقعی شیعیان امام و مقتدای آنها است که به شیوههای گوناگون در حفظ و تقویت علویان کوشش دارد و با پیام و نامه و حتی با اشاره آنها را از خطرها میرهاند؛ بلکه در برخی از مواقع آنها را از حضور در جامعه و از حضور در صحنهی سیاست بازمیدارد. و یا با یاریهای مادی و معنوی خویش دلهای آنها را شاد [ صفحه ۱۸۲] میکند و آنها را به صبر و بردباری در برابر دشواریها فرامیخواند. ما در این فصل در صدد هستیم تا در حد توان برخورد امام با علویان را بررسی کنیم و در دو جهت سخن میگوییم: الف- بر حذر داشتن علویان از توطئهی حکام وقت یا تلاش برای آزادی آنها از حبس و زندان. ب- یاریهای مالی و معنوی به علویان
برگرفته از کتاب زندگی امام حسن عسکری علیه السلام نوشته آقای علی اکبر جهانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *