نقش تربیتی و ارشادی

امام عسکری (ع) و رفع اشکالات شیعیان

عیسی بن مهدی جوهری می گفت که ما با یک گروه هفتاد نفری به سامراء رفته بودیم که به امام حسن عسکری علیه السلام برای تولد فرزند بزرگوارش تبریک بگوئیم. وقتی که به خدمت «امام علیه السلام» رسیدیم، نتوانستیم خودداری کنیم و گریه شوق امان نداد و بی اختیار گریه سر دادیم. آن حضرت اظهار رضایت فرمودند و گفتند در این زمانه شما به دین حق متدین هستید. و خوشا به حال شما باشد و کارهای خوب شما هم باعث روشنی چشم ما است. بعد بدون اینکه یکی از ما از حضرت سئوال بنماید، خودشان پیشقدم شده و جواب سئوالاتی را که می خواستیم بنمائیم دادند و این موضوع باعث تحکیم هر چه بیشتر ایمان در قلوبمان می گردید. [ صفحه ۱۱۳] آری، وقتی که هفتاد نفر به طور دسته جمعی رهسپار سامراء می شوند که خدمت امام برای تولد مبارک فرزندشان تبریک بگویند، و نیز مسائل و مشکلات علمی مورد اشکالشان را از ایشان سئوال کنند، معلوم است که چنین اشخاصی، از یک ایمان نسبتا قوی برخوردار هستند. حضرت امام علیه السلام در آن دوره ای که از هر طرف محصور و مسدود و محدود بودند و امکانات ظاهری شان خیلی ضعیف بود، در چنین مواقعی و مواضعی به این طریق به حفظ و تقویت ایمان شیعیان خود می پرداختند. و چنین کردند که تشیع کم کم قوی و ریشه دار و محکم شد و توانست بعدها بروی پای خود بایستد. [ صفحه ۱۱۴]
برگرفته از کتاب تحلیلی از زندگی و زمان امام حسن عسکری علیه السلام نوشته: قوام الدین محمد وشنوی قمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *