آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

پس از زندانی شدن احمد بن اسرائیل، مجددا جعفر بن محمود به وزارت برگزیده شد و تا پایان عمر معتز به عنوان صدراعظم مشغول به کار بود [۱۵۸] . نکتهها […]

ادامه ...

یکی دیگر از پدیدههای زمان امام حسن عسکری – علیهالسلام – حاکمیت لهو و سرخوشی و شادکامی بود. بغداد و سامرا به مراکز اصلی عیاشی، بیشرمی و مسخرگی بدل شده […]

ادامه ...

از کتابهای تاریخی چنین برگرفته میشود که خلفای پیش از متوکل هزل و شوخی و مسخرگی را در دربار خویش وارد نکردند تا اینکه او به خلافت رسید و همهی […]

ادامه ...

حکومتهای عباسی غالباً درگیر مبارزات مردمی بودند که برای رهایی از ستم و فساد عباسیان مبارزه میکردند. این حکومتها در گردآوری مالیاتها سختگیری زیادی از خود نشان میدادند و سلاطین […]

ادامه ...

ابوالادیان میگوید: من خدمت حضرت امام حسن عسکری (ع) میکردم. نامههایآن حضرت را به شهرها میبردم. در مرضموت، روزی من را طلب فرمود و چند نامهای نوشت به مدائن تا […]

ادامه ...

از منابع موجود چنین به دست میآید که امام از ظلم و ستم بیش از اندازهی معتز به ستوه آمده و در حق او نفرین کرد. بر اثر نفرین حضرت، […]

ادامه ...

اشارهروایات بسیاری از ناحیهی رسول اکرم صلی الله علیه و آله و اهلبیت پاک او مبنی بر امامت پیشوایان دوازده گانه وارد شده و در آنها، به طور صریح و […]

ادامه ...

با پیمان صلحی که میان مستعین و معتز از سوی محمد بن عبدالله بن طاهر امضا شد معتز به خلافت رسید. مستعین به جانب واسط سفر کرد. معتز از او […]

ادامه ...

یکی از علل تردید مردم، شرایط دشوار سیاسی بود که امام هادی علیه السلام در آن به سر میبرد. حکومت عباسی در آغاز، آن بزرگوار را در مدینه تحت فشار […]

ادامه ...

امام عسکری – علیه السلام – در مدت کوتاه امامت خویش با سه نفر از خلفای عباسی که هر یک از دیگری ستمگرتر بودند،(۲۷۹ – ۳ – المعتمد بالله ( […]

ادامه ...