آرشیو امامت و رهبری، حاکمان زمان

اشارهپس از آنکه معتز به ترک خلافت ناگزیر شد، محمد بن الواثق مشهور به مهتدی بالله در [ صفحه ۸۶] سنهی ۲۵۵ هجری، به خلافت رسید و نخستین کسی که […]

ادامه ...

احادیث رسول خدا به روایت امام علیشیخ صدوق از مفضل بن عمر از امام صادق جعفر بن محمد از پدرش از پدرانش علیهم السلام از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کرده […]

ادامه ...

از کتابهای تاریخی چنین برگرفته میشود که خلفای پیش از متوکل هزل و شوخی و مسخرگی را در دربار خویش وارد نکردند تا اینکه او به خلافت رسید و همهی […]

ادامه ...

این رسالت عبارت است از دعوت مردم به خداوند و ترغیب آنان در کسب پاداش از سوی خداوند و بیم دادنشان از کیفر سختالهی!!وواداشتن مردم به تبعیّت از رضوان و […]

ادامه ...

یکی دیگر از پدیدههای زمان امام حسن عسکری – علیهالسلام – حاکمیت لهو و سرخوشی و شادکامی بود. بغداد و سامرا به مراکز اصلی عیاشی، بیشرمی و مسخرگی بدل شده […]

ادامه ...

احمد بنجعفر بنمتوکل، مشهور به معتمد عباسی در سال دویست و پنجاه و شش هجری ( ۹) بر مسند خلافت نشست. او، بدون درنظر گرفتن سوابق امام و بدون عبرت […]

ادامه ...

“عطایای (شخص) کریم تو را پیش او خوب جلوه میدهد و بدونزدیکت میسازد، و عطایای (شخص) فرو مایه تو را از او دورمیکند و به نزدش منفورت میسازد”. “هر که […]

ادامه ...

اشارهالمعتز همان شیوهای را که خلفای ستمگر عباسی با امام هادی علیه السلام داشتند با امام عسکری علیه السلام پیش گرفت و آن حضرت را در سامرا شدیداً تحت مراقبت […]

ادامه ...

مهمترین چیزی که در این روزگار مانند درآمد دولت شمرده میشود گردآوری خراج و صدقات است. خلفای وقت به مقتضای اوضاع و احوال خویش و بدون توجه به وضعیت اقتصادی […]

ادامه ...

با آنکه زمامداران اموی و عباسی در منحرف ساختن حکومت اسلامی از محور اصلی خود، و جبههبندی در برابر خاندان رسالت با هم مشترک بودند ولی این تفاوت را با […]

ادامه ...