آرشیو مولودی، مدایح و مراثی

افسوس که آئینه نصیبش سنگ استدر کوچه‌ی بی کسی عجب دلتنگ است هر روز غروب خون شده قلبش کهاینقدر غروب سامرا خونرنگ است یک عمر غریبی و اسیری سخت استدلتنگی […]

ادامه ...

کی می‌شود به سامره در سرّ من رایگویم به هادی و تو سلامٌ علیکما تا روز مرگ جان بدهم در ولایتانحبّ شما طلب بکنم روزی از خدا در فضل «ابومحمّد»‌ی […]

ادامه ...

قسمت این بود که من هم به جوانی بروم با دلی سوخته زین وادی فانی بروم آنچنان زهر بهم ریخته ارکان مرا نفسی نیست که با آه و فغانی بروم […]

ادامه ...

از عرش دارد می‌رسد فصل بهارمکم کم پر از خورشید خواهد شد دیارم از عرش دارد می‌رسد پیکی خداییاز عرش دارد می‌رسد دار و ندارم یک عمر در دست خودم […]

ادامه ...

یه عمره با غصه ها میسازی ای آقادور از وطن هستی ای غریب سامرا تو هم جوون مرگ شدی ای وارث زهراچقدر غریبی برات بمیرم همراه مهدی واسه تو عزا […]

ادامه ...

دست زمانه بار دگر اشتباه کردزهری، بهار زندگی ام را تباه کرد در تار و پود پیکر من رخنه کرده بودتا مغز استخوان، همه جا طی راه کرد آتش کشید […]

ادامه ...

ز عرش، فاطمه تا که، دمِ حسن جان داددوباره اشک من آمد کمی به من جان داد برای غربت آقای سامرا بایدهزار دفعه شکست و مرتباً جان داد میان حجره […]

ادامه ...

شد عزای باب مظلومت بیا یابن الحسنجان به قربان تو ای صاحب عزا یابن الحسن عسگری مسموم شد از زهر بیداد و ستمکز غمش سوزد دل اهل ولا یا بن […]

ادامه ...

ده مژده که نخل دل ما برگ و بری داد زیرا شجر باغ رسالت ثمری داد از نسل نبی و علی ّ و فاطمه خالق بر خلق جهان بار دگر […]

ادامه ...

ای ز چشم همگان ریخته اشک بصرتحسنی و چو حسن خون شده عمری جگرت همچو اجداد غریبت همۀ عمر غریببه جوانی شده مسموم چو جد و پدرت در پی ماه […]

ادامه ...